Çocuklarda El Yaralanmalarına Dikkat

Süleyman Demirel Üniversitesi Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof.Dr.Serpil Savaş, çocukluk çağındaki el yaralanmalarının kalıcı hasarlara yol açabilecek ciddi durumlar olduğunu, Bu oranın, çocuklarda el travmalarının azımsanmayacak düzeyde olduğunu ve özel önlemler gerektirdiğini ifade etti. Prof.Dr.Serpil Savaş, şu bilgiler aktardı;  Çocukluk çağındaki el yaralanmaları kalıcı hasarlara yol açabilecek ciddi durumlardır.  El rehabilitasyonu polikliniğimizde izlediğimiz çocuk hasta grubuna dair elde ettiğimiz ve yayınladığımız 10 yıllık epidemiyolojik verilere göre, bölgemizde bugüne kadar el yaralanması nedeni ile rehabilite ettiğimiz 5000 hastanın yaklaşık %10’unu çocuklar oluşturmaktadır. Bu oran, çocuklarda el travmalarının azımsanmayacak düzeyde olduğunu ve özel önlemler gerektirdiğini göstermektedir. Bölgemizde çocuklardaki el yaralanmalarının en yaygın nedeni cam kesileridir. Erkek çocuklarda yaralanma oranı, kızlara göre daha yüksektir. En sık yaralanma 12-17 yaş grubunda görülmektedir. En sık zarar gören yapılar özellikle parmak fleksiyonu için kritik olan fleksör tendonlar ve n. medianus, n. ulnaris gibi fonksiyonel kayba neden olabilen major sinirlerdir. Yaş gruplarına göre değerlendirildiğinde en sık yaralanma nedeni 0-6 yaş grubunda cam bardakla yere düşme, okul çağında (7-11 yaş) sokakta oynarken kırık cam ile temas, ergenlik döneminde (12-17 yaş) ise cama yumruk atmaktır.  Bu veriler ışığında önerilerimiz şunlardır: 1. Ev ortamında güvenlik önlemleri artırılmalıdır. Cam eşyaların çocukların erişemeyeceği şekilde yerleştirilmesi sağlanmalıdır. Kırılabilir cam ürünler yerine dayanıklı materyaller tercih edilmelidir. 2. Çevresel temizlik ve denetim önemlidir. Oyun alanları, okul çevreleri ve sokaklarda cam kırıklarına karşı düzenli temizlik yapılmalı ve yerel yönetimlerle iş birliği artırılmalıdır. 3. Ergenler, aileleri ve öğretmenleri cama yumruk atmanın tehlikeleri konusunda bilgilendirilmelidir. Ergenler için psikososyal destek programları geliştirilmelidir. Öfke kontrolü, duygusal farkındalık ve güvenli problem çözme becerileri kazandırılmalıdır. Çocuklarda el yaralanmaları, yalnızca travmatik bir olay değil, aynı zamanda uzun vadeli fonksiyonel kayıplara ve psikososyal etkilere yol açabilecek karmaşık durumlardır. Toplumun, ailelerin ve sağlık profesyonellerinin bilinçlendirilmesi ve koruyucu stratejilerin uygulanması, çocuklarımızın ellerinin güvende kalması için kilit rol oynamaktadır.