En Büyük Yalan: Isparta’da deprem olur ama yıkıcı olmaz

Isparta Mimarlar Odası Başkanı Yüksek Mimar Caner Ataseven, yaptığı açıklamada deprem öncesi alınacak tedbirlerin önemine dikkat çekti. Ataseven, şunları söyledi; “En acı olan neydi biliyor musunuz? Yüz binlerce insanımızın depremden sonra değil, depremden önce kurtarılabilecek olmalarıydı. Bugün hepsi hayatta olabilirdi. 6 Şubat bir felaket değildi. 6 Şubat bir sonuçtu. 6 Şubat bir doğa olayı değildi. 6 Şubat, yıllardır bilinen bir gerçeğin bilerek ertelenmiş sonucuydu. Hayır. Bu kader değil. Bu tercih. “Bir daha olmayacak” diyenlere soruyorum. Ne değişti? Hangi sistem değişti? Hangi zihniyet değişti? Bugün burada susarsak, yarın enkazın altında konuşamayız. Bugün anma yapıp yarın aynı sistemi sürdürüyorsak, burada yapılan şey yas değil,toplu bir ikiyüzlülüktür. Biz enkazdan kurtardığımız insan sayısı ile gurur duyarken Japonlar göçmeyen binaları ile gurur duyuyor. Övünmemiz gereken göçen binaların ve enkaz altında kalan insanlarımızın üstüne yeni yaptığımız toplu konutlar olmamalı. Övünmemiz gereken depremde göçmeyen binalar ve hayatta kalan insanlarımız olmalıydı. Isparta için soru şu değil: “Deprem olur mu?” Soru şu: “Bir sonraki büyük depremde hangi yapılar mezara dönüşecek ve neden buna göz yumuldu?” En Büyük Yalan “Isparta’da deprem olur ama yıkıcı olmaz.” Bu cümle bilgisizlik değil, bilerek kendini kandırma. 1417 oldu. 1646 oldu. 1914 oldu. 1971 oldu.Fayların hafızası var. Bizim yok. Isparta için en gerçekçi deprem senaryosunda soru şu olacak: “Bu risk bu kadar belliyken neden hiçbir şey yapılmadı?” Ve cevabı da şu: Çünkü ertelemek daha rahattı. 3 yıl önce 5 Şubat'ta Odamızda depreme hazırlık konulu bir program yapmıştık, 2 kurum dışında hiçbir devlet kurumu katılmamıştı. Piyasadaki mimarlar mühendisler bile katılmamıştı. Bir gün sonra yüzyılın felaketi oldu ve yüz binlerce insanımızı toprağa gömdük. 3 yıl sonra dün yine aynı gün, yine bir 5 Şubat'ta yine deprem konulu bir seminer yaptık. Yine 2 kurum dışında hiçbir kamu kurumu, piyasadaki mimarlar mühendisler bile katılmadı. En az 6 Şubat kadar acı olan bir diğer gerçek de budur. Proje çizen, şantiye şefliği veya müteahhitlik yapan mimar ve inşaat mühendislerini deprem konusunda eğitemediğimiz sürece, kamu kurumlarına bu konuda bir icraat yaptıramadığımız sürece afetlerde hep birlikte ölmeye kaldığımız yerden devam edeceğiz.. Veya en iyisi mavi hapı alıp "unutmayacağız, Allah tekrarını yaşatmasın vb" klişe lafları yazıp paylaşarak bir 6 Şubat yıl dönümünü daha böylece geçirelim. Her yıl dönümünde yaptığımız gibi”